تبليغاتX
ستاک

ستاک

شرح بی شرحی است شرح حال ما ...... قرنها پوشیده در هر سال ما

===

 

 

چون نقش بروی آب دیدم خود را

پیوسته در اضطراب دیدم خود را

چون طرح سوال غامض و پیچیده

لاینحل و بی جواب دیدم خود را

....

....

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم آذر 1388ساعت 1:18  توسط مانی  | 

 

بسکه یاران در همین ویرانه ها گم گشته اند

می چکد اشکم ز چشم و خاک را بو می کند

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 0:52  توسط مانی  | 

......

 

 

 

      غم ها چه بی دریغ فراموش می شوند

گویی تمام دست و قلم ها شکسته است

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم دی 1387ساعت 0:10  توسط مانی  | 

جمعه نامه

 

 

   انتظار می کشیم

                      هردو

                              و آمدنت را طلب می کنیم

    فرقی نمی کند

              من باشم

                             یا گردن شکسته من

                                                             (آماده بریدن)

                        

                          من هستم و غم تو در خون دل طپیدن

و این گردن شکسته آماده بریدن

                                ************

      نیامدی

                 آسمان بهانه ای یافت

                                                برای گرییدن

     دوزخیان روی زمین

                            آرام گرفتند

      وخیل مومنان

                            تطهیر شدند

          

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 13:45  توسط مانی  | 

.......

 

 

 

درد خواهم دوا نمی خواهم        مرگ خواهم شفا نمی خواهم

 

عشق باید سبز و ساده و پاک     عشق پرت و پلا نمی خواهم

 

  چون نوایم بی نواییم است       زین سبب من نوا نمی خواهم

 

شادی و غم عجین شده در من     در همند و سوا نمی خواهم

 

حرفهایم فرو شده در خود          در سکوتم صدا نمی خواهم

 

ظلمهایی که من به خود کردم     کافران را روا نمی خواهم

 

مبتلای دو چشم مخمورم           عشق بی ابتلا نمی خواهم

 

من نخواهم مانی دلشاد              و نگویم چرا نمی خواهم

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم بهمن 1386ساعت 23:23  توسط مانی  | 

.....

 

دیگر دلم صدای تپیدن نمی دهد

چشم دلم فرصت دیدن نمی دهد

 

بندش کشیده و به زندان سپردمش

محکوم گشته دلم ولی تن نمی دهد

 

می دانم این کان لب شیرین سخن هنوز

پاسخ به این زبانک الکن نمی دهد

 

کاشانه حقیر دلم گشته پر خطر

بویی چو بوی وادی ایمن نمی دهد

 

فرصت تمام گشت و دگر بخت تیره روز

شور و نشاط و شادی اش بر من نمی دهد

 

.

.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم آذر 1386ساعت 22:23  توسط مانی  | 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم آبان 1386ساعت 0:4  توسط مانی  | 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آبان 1386ساعت 22:51  توسط مانی  | 

هو

 

 

مرا با توگر نیش و گر نوش بود

غم هردو عالم فراموش بود

 

نبودی دل زار من مرده بود

چو شمعی که در باد و خاموش بود

 

به گاه حضورت تنم چشم بود

سخن چون بگفتی همه گوش بود

 

به پایت چکیدم چون اشک چشم

چو شبنم که با گل هماغوش بود

 

وجودم که هیچ است در پیش تو

زبوی حضور تو مدهوش بود

 

تو بودی تسلای درد و غم و غصه ام

اگر با تو گر نیش و گر نوش بود

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386ساعت 15:32  توسط مانی  | 

......

 

 

تادرطلب عشق تو ماندیم براه

عشق آمدودرد آمدواندوه و چاه

با  یاد وجود تو  دمادم گفتیم

لا حول  و  لا  قوه  الا  بالله

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم تیر 1386ساعت 23:7  توسط مانی  |